Το Jeet Kune Do
ΔΕΝ είναι
Wing Chun
Ιστορική εξέλιξη της τέχνης
Jeet Kune Do
Η τέχνη του JKD είναι μία διαδικασία (process) συνεχιζόμενης εξέλιξης και
όχι ένα προιόν (product), ιστορικά η τέχνη έχει 5 χρονικές περιόδους, όπου
ο Bruce Lee και οι συνεχιστές του εξέλιξαν την τέχνη:
1. Jun Fan Gung Fu
(1959-1962)
Αναπτύχθηκε στο Seattle με βάση τις τέχνες: Wing Chun, Wu Tai Chi Chuan
(Ng-ga), Jing Mo Tam Tui, Choy Li Fut, Praying Mantis και Hsing-I, κύριοι
ακόλουθοι αυτής της τεχνοτροπίας ήταν ο Jesse Glover, ο James DeMile και ο
Taky Kimura.
2. Jun Fan Kick Boxing
(1962-1967)
Αναπτύχθηκε στο Oakland με βάση το Wing Chun, το Western Boxing (Δυτική
Πυγμαχία) και Kick Boxing με επιρροές από Βόρεια συστήματα Kung Fu,
Γαλλικό Savate και έμφαση στην ανάπυξη φυσικής κατάστασης (conditioning),
κύριος ακόλουθος αυτής της τεχνοτροπίας ήταν ο James Yimm Lee.
3. Jeet Kune Do (JKD)
(1967-1973)
Αναπτύχθηκε στην China Town του Los Angeles με βάση το Western Boxing
("παλαιά" Δυτική Πυγμαχία) και το Western Fencing (Δυτική Ξιφασκία). Εδώ
πρέπει να σημειωθεί ότι από το 1969 μέχρι τον θάνατο του Bruce Lee το
1973, o Bruce Lee είχε εγκαταλείψει πλήρως την τέχνη του Wing Chun και το
μεγαλύτερο μέρος της μεθοδολογίας Trapping! Κύριοι ακόλουθοι αυτής της
τεχνοτροπίας ήταν ο Ted Wong, ο Tim Tackett και ο Bob Bremer.
4. Jeet Kune Do Concepts
(JKD Concepts) (1973-...)
Αναπτύχθηκε μετά τον θάνατο του Bruce Lee, από τους Dan Inosanto, Richard
Bustillo και Larry Hartsell με ενσωμάτωση Filipino Kali, Grappling και
Thai Boxing. Κύριοι ακόλουθοι αυτής της τεχνοτροπίας είναι μαθητές του Dan
Inosanto.
5. Contemporary Jeet Kune Do
Σύγχρονα μαχητικά συστήματα Jeet Kune Do που έχουν ως γνώμονα τον
ρεαλισμό, την προσαρμοστικότητα και την απόδοση σε καταστάσεις Street
Fighting. Αναπτύχθηκαν από τους Paul Vunak, Matt Thornton, Christopher
Clugston και πολλούς άλλους...
Οι θεωρίες της "παλαιάς" Δυτικής Πυγμαχίας αποτελούν τον ακρογωνιαίο λίθο
στην τέχνη Jeet Kune Do και από τα πιο σημαντικά και εύχρηστα εργαλεία
ενός street fighter!
Η ύλη της μαχητικής τέχνης
Jeet Kune Do προέρχεται
80%
από την παλαιά Δυτική Πυγμαχία (Western Boxing),
10%
από την Δυτική Ξιφασκία (Western Fencing) και
10%
από στοιχεία από διάφορες άλλες πολεμικές τέχνες.
Ο Bruce Lee διερεύνησε και επηρεάστηκε από διάφορες πολεμικές τέχνες για
την δημιουργία της τέχνης Jeet Kune Do, άντλησε και μετάτρεψε στοιχεία από
συνολικά 26 μαχητικά συστήματα όπως: Western Boxing, Western Fencing,
French Savate, Japanese Judo, Japanese Jiu-jitsu, Western Wrestling, Muay
Thai, Burmese Bando, διάφορα Βόρεια και Νότια στυλ Kung Fu. Είχε στην
κατοχή του μία τεράστια σχετική συλλογή βιβλίων και φιλμ καθώς και
συναναστράφηκε με τα μεγαλύτερα ονόματα εκπαιδευτών πολεμικών τεχνών
εκείνης της εποχής, για να φιλτράρει τις θεωρίες του. O Dan Inosanto
μετέπειτα πρόσθεσε συμπληρωματικά στοιχεία από Filipino Kali, Filipino
Panantukan, Brazilian Jiu-jitsu, Shoot Wrestling και Maphilindo Silat.
Άγνωστη πτυχή της ζωής του Sijo Bruce Lee είναι ότι υπήρξε ασκούμενος στην
Ινδονησιακή πολεμική τέχνη Kuntao Silat για 3 χρόνια! Ακόμα μία άγνωστη
πτυχή της ζωής του Sijo Bruce Lee είναι ότι υπήρξε πρωταθλητής στο Hong
Kong το 1958 στο πρωτάθλημα πυγμαχίας εφήβων!
Τι είναι το Trapping;
Το Trapping είναι ο
στιγμιαίος μερικός έλεγχος και ακινητοποίηση των μελών του αντιπάλου σε
μεσαία και κοντινή απόσταση μάχης, στην τέχνη του JKD αυτό ονομάζεται
Επίθεση Ακινητοποίησης (IA - Immobilization Attack) και έχει 4 παρακλάδια:
HIA
– Hand Immobilization Attack Επίθεση Ελέγχου Χεριών
HIA
– Hair Immobilization Attack Επίθεση Ελέγχου Μαλλιών-Κρανίου
FIA
– Foot Immobilization Attack Επίθεση Ελέγχου Ποδιών
Jam
Επίθεση Ελέγχου Κορμού Σώματος
Οι επιθέσεις ακινητοποίησης στο JKD οδηγούν στις εξής συνέχειες επίθεσης:
a) Locking
b) Choking
c) Throwing
d) Takedowns
e) Punching/Striking
f) Kicking/Kneeing
Το πρόβλημα με το Trapping
Ο Matt Thornton, ένας από τους σύγχρονους συνεχιστές του JKD, έθεσε το
εξής ερώτημα: “Γιατί δεν υπάρχει χρήση Trapping σε αγώνες UFC ή MMA;”
Η απάντηση βρίσκεται στην ανθρώπινη φυσιολογία... Το Trapping απαιτεί
υποχρεωτικά σύνθετες και λεπτές κινητικές δεξιότητες και λειτουργίες του
νευρικού συστήματος (Complex
Motor Skills,
Fine Motor Skills).
Οι σύνθετες και λεπτές δεξιότητες λειτουργούν άψογα σε κατάσταση ηρεμίας
60-80 bpm
(καρδιακοί παλμοί), δυστυχώς οι λεπτές δεξιότητες χάνονται πάνω από
115 bpm
και οι σύνθετες δεξιότητες χάνονται πάνω από
145-155 bpm…
Όταν το σώμα βρεθεί σε
175 bpm
και άνω ενεργοποιούνται οι γενικές κινητικές δεξιότητες (Gross
Motor Skills), όπου
το σώμα μπαίνει σε κατάσταση στρες, σε αυτήν την κατάσταση είναι αδύνατη η
υλοποίηση Trapping μεθοδολογίας...
Το Trapping στο JKD
Ο ασκούμενος στην τέχνη JKD εξοικειώνεται στο να λειτουργεί σε
115-145 bpm
όπου το νευρικό και μυικό σύστημα έχουν πλήρη απόδοση, με έλεγχο της
αναπνοής, με την βελτίωση του καρδιοαναπνευστικού συστήματος και με την
ανάπτυξη δεξιοτήτων διατήρησης της ενέργειας (Energy
Conservation Attribute).
Ο ασκούμενος στην τέχνη JKD κάνει περιορισμένη χρήση Trapping μόνο όταν
αυτό απαιτείται! Η ύλη Trapping στο JKD όντως εμπεριέχει στοιχεία Wing
Chun όμως με ριζικές δομικές μετατροπές που είχε κάνει ο Bruce Lee, καθώς
εμπεριέχει και στοιχεία Trapping από
Praying Mantis
και από
Tai Chi Chuan...
Ο Bruce Lee θεωρούσε το Trapping του Praying Mantis Kung Fu πιο αποδοτικό
από το Trapping του Wing Chun και το έθεσε ως στρατηγική στο JKD για
εισόδους (Entries) και για Έμμεση Προοδευτική Επίθεση (PIA – Progressive
Indirect Attack)!
Σημειωτέον στο σύγχρονο JKD (Contemporary JKD) έχουν προστεθεί στοιχεία
Trapping και από
Filipino Kali
και
Silat…
Όπως αναφέρθηκε παραπάνω, ο Bruce Lee από το 1969 μέχρι τον θάνατο του
είχε εγκαταλείψει πλήρως την τέχνη του Wing Chun και το μεγαλύτερο μέρος
της μεθοδολογίας Trapping, και είχε αντικατασταθεί με μεθοδολογίες
επιθέσεων Δυτικής Ξιφασκίας (Western Fencing), υψηλότερης απόδοσης και
εργονομίας, η αναχαίτιση (Interception) είχε πλέον γίνει η ναυαρχίδα της
στρατηγικής του...
Η αναχαίτιση (Interception),
η βαλλιστική πυγμαχία, το Clinch και το Infighting αποτελούν την
στρατηγική του JKD μαχητή...
Αν κάποιος διαβάσει τα βιβλία που βασίζονται στις σημειώσεις του Bruce
Lee, το "Tao Of Jeet Kune Do" και το "Bruce Lee's Commentaries On The
Martial Way" θα εκπλαγεί από το γεγονός ότι δεν υπάρχει σχεδόν καμία
αναφορά πάνω στην τέχνη του Wing Chun και το 99% των αναφορών είναι
αποκλειστικά σε θέματα πυγμαχίας και ξιφασκίας...
Άρθρο
του εκπαιδευτή Ευάγγελου Ζορμπά
Το παρόν άρθρο αποτελεί αντικείμενο
πνευματικής ιδιοκτησίας και διέπεται από τις εθνικές και διεθνείς
διατάξεις περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας. Συνεπώς, απαγορεύεται ρητά η
αναδημοσίευση, αντιγραφή, μετάφραση και τροποποίηση με οποιονδήποτε τρόπο,
τμηματικά ή περιληπτικά χωρίς τη ρητή προηγούμενη έγγραφη συναίνεση του
αρθρογράφου!
|
|
      




|